BIGTRUCK REPORTAGAE
OP PAD MET SAMANTHA MOUS, CHAUFFEUSE BIJ SCHENK: HET ROER OM
Het is even de vraag of we vanwege het winterweer wel mee kunnen met Samantha Mous (37). Bij sneeuw en gladheid mogen de tankwagens van Schenk Tanktransport de weg niet op. Gelukkig is het weer net goed genoeg.
Het is half vijf op vrijdagochtend als ik instap bij Samantha. Ik word begroet met een vriendelijk Limburgs accent. Bijzonder, want we bevinden ons in het Zuid-Hollandse Papendrecht, vlakbij Rotterdam. Samantha legt uit dat ze oorspronkelijk uit Venlo komt. Sinds anderhalf jaar werkt ze bij Schenk, waar ze brandstoffen levert aan tankstations van Tango, OK, Total en BLS. Dat bevalt haar erg goed, al had ze liever een vaste vrachtwagen gehad.
Vandaag rijden we gelukkig in een van haar favoriete vrachtwagens bij Schenk. Het is een DAF XF uit 2022. De witte vrachtwagen heeft geen spoilers, zijfenders of zonneklep, maar gelukkig wel een hoog dak. Samantha rijdt liever in een DAF dan in een Volvo, het merk dat ook veel in de vloot van Schenk voorkomt. “Ik weet niet, ze bevallen me gewoon beter. Bij mijn vorige werk reed ik ook met een DAF, dus misschien ben ik het wel gewend”, vertelt ze terwijl de motor warm draait.
Veiligheid is erg belangrijk bij Schenk
Weinig poespas, deze DAF XF
Er ligt nog veel sneeuw, maar we mogen op pad
VRIJHEID
Het is een bijzondere week geweest. Sneeuwval legde een deel van het land een aantal dagen stil. Hoewel er temperaturen onder nul worden voorspeld, zou er vandaag alleen maar veel regen vallen. De tankwagens mogen weer de weg op. Vandaag is het dan ook druk bij Schenk: verschillende tankstations wachten op brandstoffen. Als eerste staan twee tankstations in Rotterdam op het programma, maar daarvoor moeten we eerst laden in de Botlek.
Samantha legt uit dat ze vier jaar geleden voor de liefde vanuit Venlo naar Zuid-Holland is gekomen. Ze besloot haar hele leven op de schop te nemen. Waar ze in Limburg nog werkte als marktverkoper en later bij een bedrijf dat verzorgingsbedden in elkaar zet, kiest Samantha voor de vrijheid achter het stuur. “Eigenlijk heb ik nooit iets met transport gehad. Niemand in mijn familie is chauffeur. Mij sprak het echter wel aan”, vertelt ze.
“Nu heb ik altijd wel mannenberoepen gedaan. Zo heb ik een opleiding voor autotechniek gevolgd. Ik weet niet wat dat is, het ligt me gewoon beter. Ik vind mezelf er ook wel tussen passen”, vertelt Samantha. “Ondertussen wil ik niet anders meer. Het is heerlijk om te rijden. Lekker op jezelf. De vrijheid en de rust spreken me erg aan. Bij Schenk wordt niet gekeken hoe lang iets duurt, zolang het maar goed gebeurt. Ik heb ook leuke collega’s, die ik altijd kan bellen.”
Vandaag bevoorraden we alleen OK tankstations
LADEN EN NIET LOSSEN
Ondertussen zijn we bij Chane Terminal Pernis aangekomen. Samantha is hier kind aan huis. Regelmatig start haar werkdag hier, in plaats van in Papendrecht. Een klein half uurtje later rijden we de terminal weer af met duizenden liters Euro 95, Super Plus en diesel in de LAG-oplegger. Deze heeft zes compartimenten en een stuuras. De DAF moet flink aan de bak, maar met 480 pk gaat de trekker dapper de strijd aan.
We rijden om Rotterdam heen naar het noorden. Vandaag bevoorraden we tankstations van OK. Samantha komt regelmatig bij veel stations. Helaas gaat het bij het eerste losadres al mis: op het terrein is een auto met een lekke band geparkeerd. Deze blijkt niet te verplaatsen en staat lelijk in de weg. Een alternatief is er niet: dat zou betekenen dat de combinatie op spekgladde sneeuw moet staan.
VAST IN DE SNEEUW
Na overleg met de planning besluiten we dit station over te slaan en direct naar het volgende adres te rijden. Even is er nog sprake van dat we later terug moeten, maar de planning vindt dat niet nodig. Daarom rijden we door naar een tankstation in Rotterdam-Alexander. Hier doet de tweede uitdaging zich al voor. De tankstraat is door het personeel keurig van alle sneeuw ontdaan, maar dat geldt niet voor de inrit. Daarbij moeten we het terrein op in een haakse bocht.
Samantha rijdt vastbesloten de sneeuwmassa in. Stilstaan betekent vast staan, zoveel is duidelijk. De banden glijden echter weg in de sneeuw. Even komt de pomp erg dichtbij. Samantha moet wel even stoppen en dan staan we vast. De wielen hebben geen grip op de sneeuw. De oplegger staat nog dwars op de weg en blokkeert het verkeer. Met voorzichtige manoeuvres naar voren en achteren vindt Samantha weer vaste grond onder de banden. Opgelucht zet ze de DAF onder de overkapping.
De inrit van het tankstation is een ijsbaan
AANGEKLEED
“Dat is het nadeel van veel tankstations tegenwoordig: die zijn onbemand”, vertelt Samantha nadat ze de slangen heeft aangesloten. “Bij dit soort weer is daar niemand die het terrein begaanbaar maakt. Maar je ziet het: hier werken wel mensen maar ook dan blijft de sneeuw liggen.” Samantha lost bij dit tankstation zoveel mogelijk brandstof. De oplegger moet zo leeg mogelijk, omdat we bij het eerste adres niet hebben kunnen lossen.
We rijden terug naar Pernis om weer nieuwe brandstoffen te laden. Op de A15 worden we regelmatig ingehaald door fraai opgetuigde containerauto’s. De witte DAF van Schenk steekt hier kaal bij af. Samantha: “Het is wel mooi hoor, zo’n aangeklede auto. Maar als je soms verhalen hoort van chauffeurs die zich helemaal de pletter moeten werken. Dan doe ik liever dit.” Samantha werkt vier dagen in de week en is elke avond thuis. Omdat veel vrachtwagens van Schenk dag en nacht rijden in ploegendienst, is ze zelden langer dan 12 uur onderweg.
Alle slangen worden weer aangesloten
Wachten tijdens het lossen
BETER DAN LIMBURG
“Ik zou niets anders meer willen dan dit werk”, stelt Samantha tevreden als we wegrijden uit Pernis. Samen met haar vriend, bonusdochter Liza en bonuszoon Nick heeft ze het goed naar haar zin. “Ik zou niet meer terug willen naar Limburg”, stelt ze vast. “De mensen zijn hier veel directer, dat bevalt me wel. Ze praten hier niet achter je rug om.” We zijn op weg naar een tankstation in Giessen. Hier is Samantha nog niet eerder geweest.
Met haar blonde haren is Samantha een opvallende verschijning achter het stuur. Over het algemeen reageren mensen enthousiast op een dame achter het stuur, vertelt ze. “Sommigen doen echt alsof ze nog nooit een vrouw gezien hebben in een vrachtwagen. Maar de meesten zijn aardig en helpen mee als het moet. Je moet als vrouw wel je mondje bij hebben, denk ik. Het is een mannenwereld en daar moet je tegen kunnen.”
Trotse chauffeuse achter het stuur
Samantha wil niet meer terug naar Limburg
BIJNA WEEKEND
In Giessen blijkt nog maar weinig sneeuw te liggen. Wel is het koud en nat. Ook hier zijn de slangen snel aangesloten en stromen de brandstoffen de ondergrondse tanks in. Samantha weet precies wat ze moet doen. Bij Schenk staat veiligheid hoog in het vaandel. Volgens Samantha is het niet meer dan logisch om het werk zorgvuldig te doen. Tankwagenchauffeurs zijn ook heel anders dan containerrijders, stelt ze. Nadat we even opgewarmd zijn in de shop gaan we weer verder.
De laatste stop van vandaag is even rijden: we moeten naar een onbemand tankstation in Middelburg. De rit gaat echter voorspoedig. De onophoudelijke regen van vandaag wordt af en toe onderbroken en in Zeeland blijkt alle sneeuw al gesmolten. Bij het tankstation kunnen we alle Euro 95 en diesel lossen die nog in de trailer zit. Alleen blijft er een restant Super Plus over, omdat we die vanochtend niet hebben kunnen lossen. Even is er sprake van dat we die nog ergens anders heen moeten brengen, maar dan komt het verlossende nieuws dat het gewoon terug mag naar Papendrecht. Samantha is er blij mee, want ze is klaar om met het weekend te beginnen. Ze heeft haar draai helemaal gevonden.
Maarten van der Westen