Daisy vindt haar rust tussen de bloemen
BIGTRUCK LADYTRUCKER
Het is zeven uur ’s morgens en Daisy Olsthoorn stapt in haar Volvo FM. Voor veel chauffeurs zit de eerste rit er dan al bijna op. Voor Daisy begint de werkdag juist rustig. Vanuit het Westland rijdt ze langs kwekers en de veiling in Naaldwijk. Bloemen erin, bloemen eruit en weer door. Het is precies het soort chauffeurswerk dat bij haar leven past.
Op maandag begint Daisy om 7.00 uur. De andere dagen zelfs om 8.00 uur. Geen nachtelijke wekker, geen dagen van huis en geen lange internationale ritten. Daisy rijdt vooral korte ritten door het Westland. Ze is 28 jaar, woont in Maasdijk en zit inmiddels bijna zeven jaar op de vrachtwagen. “Mijn dag zit eigenlijk helemaal vol met rijden”, vertelt ze. “Maar tussendoor ben je ook steeds bezig met laden en lossen. Je bent nooit heel lang met hetzelfde bezig.” Juist die afwisseling bevalt haar goed.
Eerst wilde ze het leger in
Dat Daisy uiteindelijk chauffeur zou worden, stond vroeger helemaal niet vast. Ze volgde eerst een BBL-opleiding als motormonteur en werkte in een motorzaak. Toch zag haar rij-instructeur blijkbaar al iets aankomen. “Hij zei tegen mij dat ik vrachtwagenchauffeur moest worden. Dat vond hij echt iets voor mij.”
Zelf keek Daisy toen nog een andere kant op. Ze wilde graag het leger in en dacht aan bedrijfsautotechniek. Door een blessure werd ze echter afgekeurd voor de vooropleiding. Dat plan ging dus niet door. Via het paardrijden kwam ze later in contact met een vrouw die vrachtwagenchauffeur was. Daisy werd nieuwsgierig. “Mijn eerste vraag was meteen of ik een keer met haar mee mocht. Ik wilde weten hoe het werk eruitzag, hoe je je rijbewijs haalt en hoe het met die uren zat.”
Na die dag wist ze eigenlijk genoeg. Dit wilde ze ook. Via een zij-instroomtraject haalde Daisy haar vrachtwagenrijbewijs. Niet lang daarna zat ze zelf achter het stuur.
Tussen de kassen
Inmiddels speelt haar werkdag zich vooral af tussen de kassen van het Westland. Daisy rijdt van kwekers naar de veiling in Naaldwijk en pakt onderweg verschillende adressen mee. Meestal gaat het om minimaal vier stops per dag. Dat betekent veel dezelfde wegen, rotondes en bedrijventerreinen. Voor Daisy is dat geen nadeel. Ze kent de omgeving goed en komt onderweg steeds vaker bekende gezichten tegen.
“Omdat ik veel in deze regio rijd, heb ik ondertussen behoorlijk wat mensen leren kennen. Er wordt veel gezwaaid en gelachen. Dat vind ik supergezellig.” Bij de adressen blijft het niet bij wachten achter het stuur. Daisy helpt zelf mee met laden en lossen. Bloemenkarren erin, bloemenkarren eruit en daarna weer door naar het volgende adres. “Gelukkig zijn de meeste bloemenkarren niet heel zwaar”, zegt ze lachend. “Dus dat is prima vol te houden.”
Haar eigen Volvo FM
Daisy rijdt met een Volvo FM bakwagen. Het is haar vaste auto en ze is ook de enige die ermee rijdt. Daar is ze behoorlijk blij mee. “Een Volvo vind ik gewoon het fijnste rijden. Hij zit goed en comfortabel. Ik heb ook niet snel last van mijn lichaam. Ik ben heel blij met deze auto. Het is net mijn kind, haha.”
Wie nu een zwaar opgebouwde showtruck verwacht, komt bedrogen uit. De FM is vrij nuchter uitgevoerd. Geen enorme hoeveelheid accessoires of andere opsmuk. Dat hoeft van Daisy ook niet. “Ik kijk bij een vrachtwagen altijd een beetje naar de voorkant alsof het een gezicht is. En een Volvo heeft gewoon een prachtig gezicht.” Als het aan Daisy ligt, blijft het bovendien niet bij deze FM. “Met een beetje geluk wordt hij binnenkort vervangen door een elektrische truck.”
Een chauffeursbaan die thuis ook werkt
De grootste verandering in Daisy’s chauffeursleven kwam niet door een andere truck, maar thuis. Ze kreeg een zoontje. Daardoor ging ze anders naar haar werk kijken. Niet omdat ze minder graag chauffeur was, maar omdat het werk beter moest passen bij haar leven thuis. Dat vond ze in het bloementransport.
“Ik heb eindelijk een bedrijf gevonden dat bij mij past. Het mooiste is dat ik dit supergoed kan combineren met mijn gezinsleven. Dat geeft mij rust.” Daisy wil graag rijden, maar ze wil ’s middags en ’s avonds ook gewoon moeder kunnen zijn. In haar huidige werk kan dat. Juist daardoor blijft ze met plezier achter het stuur zitten.
Rust achter het stuur
Voor buitenstaanders klinkt een werkdag op de vrachtwagen misschien niet direct als ontspanning. Verkeer, planning, laadadressen en mensen die zich vlak voor je cabine gooien. Toch ervaart Daisy dat anders. Even rijden, muziek aan, gewoon onderweg zijn. Daarna weer uitstappen, bloemenkarren lossen, een praatje maken en terug de cabine in.
“Dit voelt voor mij niet meer als werk”, zegt ze. “Het is juist een moment waarop ik tot rust kom in mijn drukke leven. Hier kan ik opladen om er daarna weer voor mijn gezin te zijn.” Natuurlijk ergert ook Daisy zich weleens aan andere weggebruikers. Dat hoort er bijna bij. Maar echt lang blijft dat niet hangen. Daarvoor vindt ze het werk veel te leuk. De combinatie klopt voor haar: zelfstandig onderweg zijn, maar toch veel mensen spreken. Veel rijden, maar niet uren achter elkaar op dezelfde snelweg. En aan het einde van de werkdag gewoon weer naar huis.
Trucker and mom
Ook op TikTok laat Daisy zien hoe haar werk eruitziet. Onder de naam @daisytruckerandmom deelt ze beelden uit haar werkdag en haar leven als moeder. Die naam vat haar leven eigenlijk behoorlijk goed samen: trucker en moeder.
De volgende ochtend staat de Volvo gewoon weer klaar. Kweker, veiling, laden, lossen en weer terug. Voor Daisy zit juist daarin de kracht. Geen gedoe, maar werk dat past bij haar leven. “Het geeft mij rust”, zegt ze. “En daardoor ga ik ook gewoon met superveel liefde naar mijn werk.”
Tekst en foto’s: Jarno van den Noort